Zwerver

Na een week keer ik terug
verwacht dezelfde haven
maar vind ik niks dan kilte
en een toegekeerde rug

een indringer in eigen huis
en wil ik hier wel weg gaan
maar is er niks meer
om op terug te vallen

Genegenheid is al dat ik verlang
een knuffel
een warme blik
simpele besvestiging van affectie

Bied ik een hand
waarin gespuwd wordt
werp ik een wanhopige blik
die nu geschuwd wordt

Betraand en gebroken
loop ik hier dan over straat
terwijl de gure regen
mijn koude lichaam geselt

Word ik afgeschetst als bedelaar
die puur van andermans zijn goedheid leeft
en snel zijn zakken vullen komt
om dan zonder woord weer te vertrekken

Is tolerantie al
dat ik verwachten mag
terwijl ik van dat alleen niet leven kan
zonder warmte ga ik langzaam dood

Zo zwerf ik hier van honk naar honk
wanhopig zoekend naar de thuisplaat
de plaats waar ik mezelf kan wezen
warmte en liefde vindt

Wil ik niks liever
dan me oprollen in mijn holletje
dat ene plekje
wat nu verdwenen lijkt
en voel ik alleen nog
kou en eenzaamheid

(8-2-2003)

Geschreven door Sebastiaan van der Made
 

Copyright © 2004