Ogen die alles zien

Als in je leven de materie je lief is,
dat je daardoor je ziel verliest,
dat je schijnheilig je God belijdt.

Als je dan denkt dat aan gene zijd,
je zonden zomaar weg worden gekwijt,
dan heb je het mis.

Er zijn altijd ogen op je gericht,
zelfs als je denkt, de Heer vergeeft mij licht.

Dan zal het zo zijn,
dat zelfs een zwijn,
met oprechte spijt,
vrijwaring wordt gepleit.

Dat het zuiver atoom, tot isotoop wordt gedoopt.
Als je na je spijt, eindelijk de zin van het leven begrijpt,
zul je weten wat het plezier van armoe is.
Dat je niet zult zweten en dat je jezelf niet vermoordt, met aan je nek een koord.
Het plezier van het rijk zijn is dat wanneer de armoe valt, je jezelf neerknalt.

Je bent zelfs in staat tot moord hetgeen ertoe leidt dat je je ziel vermoordt.
Het enige wat telt is, wanneer je naar gene zijde snelt,  is dat je kunt betogen:
Ik had mededogen en respect voor alles wat leeft en fotosynthetiseert,
zodat er geen bloedgeld aan mijn handen kleeft.

Geschreven door John I. Stolk

Copyright © 2002