Met rode appelwangen
Met rode appelwangen mijn duifje,
Een fel tokkend hart en een verlangen
Zo diep tot op de bodem van de oceaan
Wil ik mij in jou vervoegen voor altijd
Tegenwoordig verpozen in de glinstering
Van twee diepblauwe ogen, pretlichtjes
Die me laten dansen in hun weerspiegeling
Als een dolfijn die om zijn as buitelt
Een glimlach die mij laadt voor morgen
Bij het ochtendgloren als wij als dolverliefden
De lakens van de lange hete nacht vergooien.
Onze lichamen elkaar hun liefdestaal verzilveren
Een zachte hand die blijft om mijn schouder
Als na de zomer wind en regen ons tegenzit
En wij de dijk opmoeten om niet te vergaan
Blijf dan mijn loods, ik volg onvoorwaardelijk.
Geschreven door Ingrid Lenaerts
Copyright © 2003