Je kostbaarste bezit

 

Ik speelde met je schaduw,
die me hulde in geborgenheid.
Je kuste mijn lach,
die keer op keer m’n geluk verraadde

Ik luisterde naar je stem,
die me fluisterend zei hoeveel je van me hield. 
Je raakte me voorzichtig aan,
alsof ik je kostbaarste bezit was.

Ik verdronk in je lieve, grote ogen,
die me liefdevol aankeken.
Je streelde zachtjes door mijn haar,
me zeggend dat jouw droom naast je lag...

 

Geschreven door Annelies Tack

 

Copyright © 2002