in het doolhof van papier

In de doolhof van papier

Voorzichtig loop ik over een perkamenten pad.
Langs de bomen met pennenvruchten.
Verbaasd kijk ik naar de vormen en kleuren.
Zelden zag ik een dergelijke variatie.
Struikelend over de verfrommelde verhalen.
Zoek ik de weg.
Langs de stormende zee met gevouwen bootjes.
Vaag zie ik de namen, angst en pijn erop staan.
Gehaast loop ik verder naar de vrucht wanhoop.
Ik pluk het van de boom, “ellende”, en vouw haar open,
Het is het in elkaar gedoken meisje.
Troostend neem ik haar in mijn armen en huil.
Samen versmelten we in een éénheid van liefde.
Hongerig eten we de verhalen van mijn verloren jeugd.
Boven me komt de zon van verlangen op.
De nieuwe morgen van hoop is begonnen,
Voor mij opent zich de weg van papier.

Dit is een door mij geschreven gedicht waarin ik mijn geweldadige jeugd verwerk.
Geschreven door Jachie