In herinnering

Een jonge prachtige gevleugelde vlinder
Zeilend mee op de soms onrustige wind
In haar gedachten nog als puberaal kind
Voor zichzelf misschien te veel als hinder

Een oudere vogel gedreven in een vlucht
Het kind zijn soms reeds ver ontgroeid
Vind de prachtige vlinder als geboeid
Als de wind laat hij een onhoorbare zucht

Vrijuit spreidend zijn oude gekrenkte veren
Maakt voor de vlinder een oprechte buiging
Haar teder omhelsend in volle overtuiging
Als bescherming voor het kwaad alle keren

Samen op de wind zwevend naar de warme zon
Geruisloos over de toppen van wuivende bomen
Met gezamelijke gedachten van intense dromen
In herinnering bewarend hoe het allemaal begon

Geschreven door Rudolf