Dijkdoorbraak


Ik interactief in vele lagen.
Drijf de spot uit ieder maal.
Kom in last het juk verdragen.
Buigen in barst me eigen wil.

Stel uit wat is verdagen,
Wacht tot ons het te moede is.
Weet niet van stoppen in de gangen,
Maar kraait geen haan, dan 't hoogste woord.

Bracht mijn zinnen weer tot orde.
Levenslot een loterij van bomen,
Waar scheuten wijnschenkers zijn.
Breekt het ijs in whiskyglazen,
Smelten wateren in Gods hand.

Onverwacht omspoelt het tuinen.
Moest de vrucht in het gewas.
Van aanhoudend zwellende lichamen,
Droogt de schoot de moeder dood.

Dijk omwoelt de bangste dromen,
Nederig land verzuipt in 't nat.
Hart dat, klimaatkloppend, gaat ten onder
In verdronken glorie staat.

Weerlicht van de trotse vader,
Slaap gerust, het -tij nadert
on- of spring- op de eerste rij,
Nederland verdraag uw blaren.
In vijf dagen spoelt 't uw kusten droog


Geschreven door Ries 2003
 

Copyright © 2003